Afmæli með blómum í nóvember

Ég varð fertug þann 11. nóvember síðasta.
Ég hélt smá veislu. Þetta var frábær dagur. Það hafði verið rigning dagana á undan og dagana á eftir líka en þennan mánudag í nóvember var sólskin, logn og svolítið kalt. Takk allir fyrir að gera þennan dag svona ljúfan og eftirmynnilegan.
En það sem ég vildi skrifa um í þessu samhengi er hverning er hægt að halda veislu með blómum í nóvember. Þetta verður framhaldssaga þar sem blómin sem um er talað lifna við næsta vor.
En hér fyrir neðan sjáið þig boðskortið sem sumir fengu.
Tusend tak for en fantastisk dag.

-

Ég bað gesti sem sé að koma með haustlauka. Sem eru fyrir þá sem það ekki vita blómalaukar eins og túlipanalaukar, páskaliljulaukar, krókusarlaukar  og fl. sem er sett niður að hausti áður en frýs að ráði og svo að vorinu springur allt út eins og brjálað.   Margir af gestum komu með haustlauka og svo voru nokkrir sem hjálpuðu mér að setja þá niður áður en myrkrið skall á. Ég hafði grafið mjóan skurð í lóðina fyrir framan húsið upp við hekkið. Ég fékk marga mismunadi lauka og myndirnar hér fyrir sína sitt lítið að hverju.  Það voru settir niður svolítð af hvítlauk þar fyrir utan þar sem sem þetta er líka fín tími fyrir að setja hann niður.

Þetta var rosa gaman og hressandi að fara aðeins út og leika sér í moldinni

Ég þakka líka fyrir hvað laukarnir eru ótrúlega vel valdir með natni.

Tusend tak for utrolig godt valgte efterårsløg og alle de ander pæne gaver!

Svo koma nokkrar myndir af veitingunum

Húsdýrahald: kannski í þéttbýli

Ég fór að hugsa um dýrahald, líklega út af því að við erum búnar að fá kanínur inn á heimilið. Ég er að hluta til alin upp í sveit á bóndabænum Hrísdal á Snæfellsnesi þar sem afi og amma bjuggu. Svo hef ég verið mikið út í sveit hjá öðrum ættingjum mínum í æsku.  Í Hrísdal voru kindur, hænur, kýr, hestar , hundar og kettir. Svo voru reyndar Úrsúla frænka með angórakannínur á tímabili eftir að amma og afi hættu að búa. Ég tel mig hafa frekar afslappað viðhorf til dýra og frekar heilbrigt miðað við marga borgarbúa sem aldrei hafa búið í sveit. Það sem ég var að pæla í var reyndar það að vera sjálfum sér nógur um afurðir dýranna hvort sem það er kjöt, mjólk eða egg. Ég væri í raun löngu komin með hænur ef ég hefði ákveðið að gefa mér tíma í það. Ég þekki til fólks hér í nágrenninu sem gerir það og gengur vel. Svo hef ég líka sérð fólk hér með býflugur í bakgarðinum.  Það eru fleiri og fleiri sem gera þetta og líka á Íslandi meðal annar Hallur mágur minn býr á Akureyri og kona sem ég þekki í Keflavík
sjá linka hér :http://skritin.is/category/kalgardurinn/ og http://www.dv.is/frettir/2010/10/11/geitin-er-enn-i-skodun/
Ég fór líka að hugsa hvort ekki væri leyfilegt og hentugt að hafa míníbúskap í hesthúsahverfum. Þá mundi ég allt í einu að það gerði Hjörtur föðurbróðir minn á Helluvar með 20 -30 kindur sem hann svo fór með inn af Rauðnefstöðum eyðibýli sem gömull frænka átti að vorinu til að vera þar á fjalli. Ég veit ekki hverjsu aðgengilegt það er að gera svona almennt. En gaman væri að fleiri gætu gert svona og geri fólki eflaust gott að vera í tengslum við náttúrunn á þennan hátt. Pabbi borgaði líka lengi vel fjallskilagjald til Fljótshlíðar af þessum landskika eftir að hann og systkini hans erfðu landi eftir Mundu frænku.
Ég var reyndar í hjóltúr núna um helgina og þá sá ég helling af dýrum sem fólk hér í útjarði Kaupmannahafnar var með. Meðal annars þessar hænur.

Rómatiskur væminn garður

 Þetta er mjög fallegar myndir og blóm
Þetta er eiginlega öfugt við þá hugmyndir sem ég hef um garðyrku. Hér er fegurðinn mikillvægari en ætanleiki. Þetta er einhverskonar prinssessu leikur í garðinum.

Fræ

Nú er tíminn til að safna fræum. Það gerði ég um seinustu helgi.  Þegar safnað er fræjum þá þarf að vera þurrt í veðri vegna þess að ef einhver raki er úti þá sest sá raki í fræhirslunar og eykur líkurnar á að fræið mygli. Þess vegna þarf líka setja fæið á heitan og þurran stað inni eftir að það er tínt. Það er líka þess vegna sem það er best að tína fræi í bréfpoka svo hægt sé að setja pokann strax til þurrkunar.
Ég skrifa alltaf nafnið á plöntunni og dagsetningu á bréfpokann. Það sem ég lít eftir til að vita hvort fræin eru tilbúin er að þau séu hörð að koma við. Að það sé enginn safi eftir í fræhirslunum og helst að þær sé sölnaðar upp. Fræinn eru oft orðin svolítið dökk þegar þau eru tilbúin.
Fræ eru frábær. Eitt lítið fræ getur orðið að risastóru tré. Eítt lítið fræ getur fætt heila fjölskyldu. Eða einn lófi af salat fræ getur fyllt heilan garð svo hægt sé að borða salat í marga mánuði.
Það þarf 3 til: Sól, vatn og mold og þá umbreytist þetta pínulitla harda þurra kusk í risastóra plöntu. Plælið í möguleikunum! Svo eru þau lika ótrúlega fjölbreytt og falleg. Kíkið aðeins nánar á morgunfrúar fræið.
Það sem  ég hef tínt í ár eru: salat, morgunfrú, flauelsblóm, stokkarósir, dill, koríander, kornblóm, stor kavalier og steinselja. Ef þið viljið skoða aðeins meira í fræjum skoðið þið þá
Eftir farandi link:http://www.pinterest.com/MariaBirna/seeds-fr-fr/

salat fræ

Blomster leg

Maís

Við fórum og tíndum maís á lífrænum bóndabæ rétt hjá Ringsted fyrir 10 dögum síðan. Við fylltum 3 bréfpoka. ca. 60 maískólfar. Ég sauð þá í 7 min. og kældi strax á eftir og frysti. Nú er heil skúffa í frystinum full.

Endurnýtnig píanó og bátur

Leikvöllur með öðruvísi leiktækjum
Hér píanó með báti sem þaki.

Geðveik gulrót

300 g þessi stærsta og sú næst stæðsta
275 g

Safna fræjum

Nú er tími til kominn að byrja safna fræjum
Í dag safnaði ég korianderfræjum sem ég nota í eldamennskuna. Líka dillfræjum og valmúafæjum. Valmúarnir eru í raun illgresi í matjurtagarðinum mínum. Ég hef leyft sumum af þeim að verða eftir og ekki fjarlægt sem ég geråi við flestar valmúa plöntunar sem voru að kæfða matjurtirnar, svo ég gæti núna safnað fræi af þeim til næsta árs eða til að nota í bauðgerðina. Og 50g af fæji kom út úr því.
Svo hef ég leyft basillplöntunni í stofuglugganum að blómsta og myndafræ sem ég hef safnað. Það er kannski ekki alltaf hentugt þar sem að basill laufblöðin verða mjög bragðsterk ef blómin blómstra og plantan hættir líka að mynda laufblöð.
Ég týni reyndar fleiri fræ til gjafa um helgina af stokkarósum og morgunfrúm.

Tælling af udbytte - Telja afraksturinn

Mine planter giver mig jordforbindelse. De beroliger mig og giver mig pusterum i min hverdag. De dømmer mig aldrig og så giver de mig tryghed og glæde i form af mad og smukhed.  Jeg har det med at tæle, veje eller bare går ud og se til min planter ud i haven hvad enten om de kimplanter eller kæmpestore græskar. Se hvad der sket nyt om de er blivet større, flere, smukkere eller om der kommet noget nyt op af jorden. Jeg bliver overraskende glad hver gang. Selv om jeg har oplivet ligende tusende af gange. Der er altid noget nyt ved hver sæson , vækstperiode. Jeg sår jo også oft noget nyt hvert år og erfarer mig til det ene og det andet så jeg passer beder på dem hver sæson.

Jeg har altså lige opdaget at det er naturlig følelse, et spontant fastbygget instinkt, en del af det at være menneske. Jeg har ellers dømt mig selv at være nørd-et og special.  Jeg har jo tælt tomater og væget hertil sommer. Sådan gør jeg med fleste af de ander planter på den ene eller anden måde selv om det ikke kommer på bloggen. Det har jeg gjort siden jeg husker. Så sagde min piger du er skør mor at tælle tomaterne. (De syndes nok det var lidt sjovt).  I denne uge så mig og Laufey bonderøvs programmet hvor han talte sine ferskner som han have jo selv pollenaseret med en malerpensel. Så sagde Laufey han gør lige som dig mor. Ja selvfølgelig sagde jeg og forstod denne adfærd fuldstændig. Dagen efter gik jeg ud i mit drivhus, faktisk til at trøste mig selv og til at få jordforbindelsen. Det gik op for mig at det her er et helt naturligt behov. Mange ander her i samfundet gør andrer ting til at berolige sig selv og finde tryghed f.eks shoppe, meditere, snakke med en ven, løbe, motionere og så videre.  Jeg er åbenbart mere banal i min søgen efter tryghed, måske ikke så udviklet fordi at de her er nok den måde som fleste mennesker største del af mennskeheden helt tilbage til stenalderen har gjort. At følge trygheden i at se at de har nok til at spise.